Stało się! Nasz debiutancki album wychodzi 17.09.2009. Będzie nam ogromnie miło jeśli podzielicie się Waszymi opiniami i wrażeniami właśnie na tym forum.

Czy nie obawiacie się, że Allegro nie wystarczy? Potężne medium, ale to chyba dość spore ryzyko zawierzyć tylko im. Będziemy (z sąsiedniej uczelni) obserwować losy płyty - może przetrzecie ślady i inni pójdą Waszym torem. Póki co Gwiazdka idzie, ze 2 płyty się kupiło Jutro odbieram. Cóż... Powodzenia!

Teraz mogę już oficjalnie podzielić się swoimi wrażeniami na temat Inquietum Est Cor.
Jestem pod wielkim wrażeniem. Zachwyca mnie różnorodność klimatów oraz połączenie piękna instrumentów dawnych i mocy współczesnych jak choćby w Osculetur. Nie będę już nawet mówił o tym, że całość w swojej formie i w brzmieniu przywołuje we mnie najwspanialsze chwile przeżywania muzyki jakich doświadczałem w młodości, a o których - ze względu na kicz zalewający rynek muzyczny - zupełnie zapomniałem.

Ale chcę się czymś szczególnie podzielić.
Tytułowy utwór Inquietum Est Cor i jego fragment od 4 minuty.
Słuchałem go na dobrym sprzęcie, sam, cisza, półmrok... i odpłynąłem.
Głos Ewy i lutnia w tle po prostu mnie rozwala. Po pierwsze to czuję wtedy jakby Ewa siedziała przy mnie i śpiewała najpiękniejszą pieśń świata. Ten głos jest taki prosty, czysty i trochę taki jakby sam Bóg o czymś opowiadał. Zwyczajnie, spokojnie, ale moc i piękno jakie niesie sprawia, że wszystko co martwe ożywa. Ech...

Po wysłuchaniu całej płyty miałem wrażenie jakbym wyszedł właśnie z kina po obejrzeniu świetnego filmu. Przez jakiś czas nic nie mówiłem tylko słuchałem jak wasza muzyka wciąż we mnie pracuje.

Pozdrawiam cały zespół a szczególnie Ewę
No i Marka :>

no tak... dopytywałam się o wydanie tej płyty, więc czuję się zobowiązana coś teraz powiedzieć

przede wszystkim: gratuluję!

ten moment kompletnie mnie zaskoczył... studencki portfel chwilowo świeci pustkami... kiedy ten stan rzeczy się zmieni, na pewno napiszę kilka słów na temat odczuć związanych z zawartą na srebrzystym krążku muzyką

pozdrawiam

Witam serdecznie!
Za sprawą pana Henryka śledzę wasze poczynania chyba od początku i chciałbym napisać, że bardzo się cieszę, że pomimo problemów płytę udało się w końcu wydać i że trafi ona do szerokiej rzeszy odbiorców (mam przynajmniej taką nadzieję) . Jestem pod wielkim wrażeniem brzmienia płyty oraz oczywiście kompozycji samych w sobie . z niecierpliwością czekam na koncerty promocyjne i mocno trzymam kciuki za Amaryllis .
Pozdrawiam

PS jeśli to nie ten dział to najmocniej przepraszam

W końcu po długim milczeniu udało mi się zebrać do skreślenia kilku słów

"Inquietum est cor" to solidny kawał oryginalnej, interesującej muzyki, która pomimo złożoności nie jest męcząca w odbiorze. Mam możliwość słuchać jej od przeszło pół roku i brzmi niezmiennie świeżo. Instrumentalne łączniki pomiędzy utworami tworzą nastrój, który wywołuje szereg skojarzeń.

Dla mnie osobiście omawiana płyta jest nocną wycieczką po wilgotnym od mgły mieście, wśród złudnie lśniących latarni. To wędrówka po mrocznych zaułkach, ale także po tych wszystkich miejscach, gdzie ludzie bywają na co dzień, gdzie toczy się życie. Kolejny wymiar tej podróży to spoglądanie w głąb samego siebie - poprzez przeradzające się w zachwyt zamyślenie docieranie do jakże fundamentalnego pytania - Quis locus est in me?

Poza tym muzyka ta tchnie optymizmem, pozwalającym wierzyć, że pomimo całego balastu współczesności zostało w nas coś z budowniczych gotyckich katedr